Statenvertaling

De Statenvertaling is de eerste officiële Nederlandse Bijbelvertaling uit de grondtalen, voltooid in 1637. De vertaling werd in opdracht van de Staten-Generaal gemaakt door een team van geleerde theologen, naar aanleiding van een besluit op de Synode van Dordrecht (1618-1619). Het vertaalwerk duurde bijna twintig jaar. De Statenvertaling had een enorme culturele impact op Nederland. Het was het eerste boek dat in veel huishoudens aanwezig was en droeg bij aan de standaardisering van de Nederlandse taal. Veel uitdrukkingen uit de Statenvertaling zijn doorgedrongen in het dagelijks taalgebruik: 'de inwendige mens', 'een doorn in het oog', 'in het zweet des aanschijns' en 'de geest geven'. Theologisch streefden de vertalers naar grote trouw aan de Hebreeuwse en Griekse grondteksten. In de kantlijn werden uitgebreide aantekeningen opgenomen met uitleg en verwijzingen. De Statenvertaling werd eeuwenlang de standaard Bijbel in protestantse kerken. In 2010 verscheen de Herziene Statenvertaling (HSV), die de taal moderniseerde maar de vertaalprincipes van de oorspronkelijke Statenvertaling handhaafde. De HSV wordt vooral gebruikt in reformatorische en behoudend-protestantse kerken. De originele Statenvertaling wordt nog steeds gelezen in de Gereformeerde Gemeenten en verwante kerken, waar de eerbiedwaardige taal als passend wordt beschouwd voor Gods Woord.