Protestantse Kerk in Nederland (PKN)

De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) is het grootste protestantse kerkverband in Nederland, ontstaan op 1 mei 2004 uit een fusie van drie historische kerken: de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden.

Met ruim 1.500 gemeenten en ongeveer 1,6 miljoen leden is de PKN een belangrijke pijler van het religieuze leven in Nederland. De PKN is vertegenwoordigd in vrijwel elke plaats in Nederland, vaak in historische kerkgebouwen die het hart van dorpen en steden vormen.

De PKN kenmerkt zich door een grote breedte in geloofsbeleving. Binnen de PKN zijn er drie modaliteiten: de Gereformeerde Bond (orthodox-hervormd), het midden (confessioneel) en de Vrijzinnigen. Dit betekent dat de ene PKN-gemeente een zeer traditionele, reformatorische uitstraling kan hebben, terwijl de andere juist vrijzinnig en experimenteel is.

De PKN wordt bestuurd door de Generale Synode, die tweemaal per jaar bijeenkomt. De kerk is ingedeeld in classes (regionale verbanden). De kerkorde regelt het bestuur, de ambten en de sacramenten. De PKN erkent twee sacramenten: de Doop en het Heilig Avondmaal.

De PKN is maatschappelijk actief via het diaconale werk van Kerk in Actie, dat zich inzet voor armoedebestrijding, vluchtelingenwerk en internationale hulp. De kerk is ook lid van de Wereldraad van Kerken en de Raad van Kerken in Nederland.