Stiltegebed

Stiltegebed is een vorm van bidden waarbij niet hardop wordt gesproken, maar de stilte zelf de gebedsvorm is. Het wordt ook wel meditatief gebed of contemplatief gebed genoemd. De wortels liggen in de monastieke traditie van de woestijnvaders en in mystici als Theresa van Avila, Johannes van het Kruis en Meister Eckhart. Een stiltedienst of stiltemeditatie wordt in veel Nederlandse kerken aangeboden, vaak doordeweeks of in vespertijd. Doopsgezinden, taizé-vieringen en kloostergemeenschappen zijn er sterk in. De vorm varieert van enkele minuten stilte tijdens een dienst tot urendurende meditatieve sessies in een klooster. Voor wie wil oefenen in stiltegebed: zoek een rustige plek (een lege kerk leent zich uitstekend), ga ontspannen zitten, sluit je ogen en richt je gedachten op God of een woord uit de Bijbel (een 'gebedszin'). Wanneer gedachten afdwalen, breng je ze rustig terug. Het doel is niet 'leeg' te zijn maar aanwezig. De Taizé-beweging uit Frankrijk heeft het stiltegebed populair gemaakt onder jongeren. Ook in Nederlandse kloosters zoals Sint Aegten in Hasselt, Sint Willibrordsabdij in Doetinchem en Onze-Lieve-Vrouw ter Eem zijn weekenden voor stiltegebed te boeken. Voor wie zoekt naar verstilling in een drukke wereld is stiltegebed een verrassend toegankelijke discipline.