Kerkgeschiedenis

Pelgrimvaders (Pilgrim Fathers)

De Pelgrimvaders (Pilgrim Fathers) waren een groep Engelse calvinistische separatisten die in de vroege 17e eeuw eerst naar Leiden vluchtten en vervolgens in 1620 met het schip de Mayflower naar Amerika vertrokken, waar zij de Plymouth Colony stichtten. Hun verhaal verbindt de Nederlandse en de Amerikaanse geschiedenis op bijzondere wijze. De groep, afkomstig uit het Engelse Scrooby, vluchtte rond 1608 naar Amsterdam en vestigde zich vervolgens in Leiden. Onder leiding van dominee John Robinson woonden zij ruim elf jaar in de stad, waar zij godsdienstvrijheid genoten. Ze werkten in de textielindustrie en integreerden deels in de Leidse samenleving. De Pieterskerk en omliggende straten herinneren nog aan hun aanwezigheid. Ontevreden over het harde leven, de vrees voor het verlies van hun Engelse identiteit en de dreiging van het aflopen van het Twaalfjarig Bestand (waarna een hervatting van de oorlog met Spanje dreigde), besloot een deel van de gemeente naar de Nieuwe Wereld te vertrekken. Op 22 juli 1620 vertrokken zij uit Delfshaven, waar een afscheidsdienst werd gehouden in de Pelgrimvaderskerk. De Pelgrimvaders vestigden met hun Mayflower Compact een vroege vorm van democratisch zelfbestuur. Hun erfenis leeft voort in de Amerikaanse Thanksgiving-traditie en in de historische banden tussen Leiden en de Verenigde Staten.

Advertentie