Jodendom en Christendom
Het christendom is ontstaan binnen het jodendom. Jezus van Nazareth was een joodse rabbi, zijn eerste volgelingen waren joden, en het Oude Testament van de christelijke Bijbel is vrijwel identiek aan de Hebreeuwse Bijbel (Tenach). Het begrijpen van de joodse wortels is essentieel voor het verstaan van het christelijke geloof. De theologische verwantschap is groot. Beide religies geloven in een God, de schepping, de Tien Geboden en de profeten. Het christendom nam het joodse concept van het verbond, de messiaanse verwachting en de ethische traditie over. Veel christelijke rituelen hebben joodse wortels: het avondmaal gaat terug op de pesachmaaltijd, de doop op joodse reinigingsrituelen, en het kerkelijk jaar volgt deels de joodse feestkalender. Het fundamentele verschilpunt is de persoon van Jezus: christenen geloven dat hij de Messias (Christus) is die in het Oude Testament werd voorzegd, terwijl joden deze claim afwijzen. Het christelijke dogma van de Drie-eenheid (God als Vader, Zoon en Heilige Geest) is onverenigbaar met het strikte joodse monotheisme. De geschiedenis van de joods-christelijke relaties is pijnlijk. Eeuwenlang werden joden in christelijk Europa vervolgd, gediscrimineerd en beschuldigd van de kruisiging van Jezus. De Shoah (Holocaust) dwong kerken tot zelfonderzoek. Het Tweede Vaticaans Concilie (1965) verwierp de collectieve schuld van het joodse volk en riep op tot dialoog en respect.
Advertentie