Gotische kerken in Nederland

De gotiek is de meest kenmerkende bouwstijl van de grote middeleeuwse kerken in Nederland. Gotische kerken, gebouwd tussen de 13e en 16e eeuw, worden gekenmerkt door spitsbogen, ribgewelven, luchtbogen (vliegende bogen) en grote vensters met glas-in-lood. Het doel was om kerken zo hoog en licht mogelijk te maken, als een verbeelding van het hemelse Jeruzalem. Nederland kent een eigen variant van de gotiek, de Brabantse gotiek, die zich onderscheidt door het gebruik van baksteen naast natuursteen en door een minder extreme hoogte dan de Franse gotiek. De Sint-Janskathedraal in Den Bosch is het pronkstuk van de Brabantse gotiek, met 96 luchtbogen en honderden beelden. De Domkerk in Utrecht, de grootste gotische kerk van Nederland, heeft een schip dat in 1674 instortte door een tornado en nooit werd herbouwd. Andere belangrijke gotische kerken zijn de Nieuwe Kerk in Delft, de Grote Kerk in Dordrecht, de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem, de Laurenskerk in Rotterdam en de Sint-Stevenskerk in Nijmegen. Veel van deze kerken werden na de Reformatie protestants, wat leidde tot het verwijderen van beelden en altaren en het versoberen van het interieur. De gotische kerken van Nederland zijn niet alleen religieuze gebouwen maar ook cultureel erfgoed van onschatbare waarde. Veel zijn rijksmonument en trekken jaarlijks honderdduizenden bezoekers.