Kennisbank

Oosters-orthodoxe kerken in Nederland

De Oosters-Orthodoxe Kerk is een van de oudste christelijke tradities, met wortels die teruggaan tot de eerste eeuwen van het christendom. De Orthodoxe Kerk en de Rooms-Katholieke Kerk gingen in 1054 uit elkaar tijdens het Grote Schisma, vanwege theologische, liturgische en bestuurlijke meningsverschillen. In Nederland zijn orthodoxe kerken relatief jong en divers van oorsprong. De belangrijkste orthodoxe gemeenschappen zijn de Grieks-Orthodoxe, Russisch-Orthodoxe, Servisch-Orthodoxe, Roemeens-Orthodoxe en Ethiopisch-Orthodoxe kerken. Veel van deze gemeenschappen zijn ontstaan door migratie. De orthodoxe eredienst is rijk aan symboliek en rituelen. De Goddelijke Liturgie (de belangrijkste dienst) wordt gezongen zonder muziekinstrumenten, alleen met stemmen. De iconostase — een wand van iconen — scheidt het altaar van het schip. Wierook, kaarsen en processies zijn vaste elementen. Een orthodoxe dienst kan twee tot drie uur duren. Theologisch legt de Orthodoxe Kerk nadruk op het mysterie (sacrament) en de theosis (vergoddelijking van de mens). Er zijn zeven sacramenten, vergelijkbaar met de rooms-katholieke traditie. De Orthodoxe Kerk erkent de eerste zeven oecumenische concilies maar niet het gezag van de paus. Het kerkelijk leven wordt sterk bepaald door het liturgisch jaar, met uitgebreide vastenperioden voor Pasen en Kerst. De orthodoxe Pasen valt vaak op een andere datum dan de westerse Pasen, omdat sommige orthodoxe kerken de Juliaanse kalender volgen. In Nederland zijn er circa 50 orthodoxe parochies, verspreid over het hele land, met de grootste concentraties in de Randstad.

Advertentie