Kennisbank

De oecumenische beweging: kerken werken samen

De oecumenische beweging streeft naar eenheid en samenwerking tussen christelijke kerken, ondanks hun theologische en organisatorische verschillen. Het woord 'oecumene' komt van het Griekse 'oikoumene', wat 'de bewoonde wereld' betekent. De moderne oecumenische beweging begon in het begin van de 20e eeuw. In 1948 werd de Wereldraad van Kerken opgericht in Amsterdam, met inmiddels meer dan 350 lidkerken. In Nederland werken kerken samen via de Raad van Kerken in Nederland, opgericht in 1968, waarin zowel protestantse, rooms-katholieke als orthodoxe kerken deelnemen. Oecumenische samenwerking neemt vele vormen aan. Op lokaal niveau organiseren kerken gezamenlijke diensten, met name tijdens de Week van Gebed voor de Eenheid (januari) en op Biddag en Dankdag. Kerkgebouwen worden soms gedeeld. In ziekenhuizen, gevangenissen en het leger werken voorgangers van verschillende denominaties zij aan zij. Een tastbaar voorbeeld is de wederzijdse dooperkenning: sinds 2012 erkennen zeven Nederlandse kerkgenootschappen elkaars doop, zodat overstappen naar een andere kerk geen herdoop vereist. Uitdagingen blijven bestaan. Het gezamenlijk vieren van de Eucharistie of het Avondmaal is nog steeds een gevoelig punt. Theologische meningsverschillen over ethische kwesties maken verdere toenadering soms lastig. Toch groeit het besef dat de overeenkomsten groter zijn dan de verschillen, en dat samenwerking in een seculiere samenleving belangrijker is dan ooit.

Advertentie