Het Leger des Heils als kerk

Het Leger des Heils is een internationaal christelijk kerkgenootschap dat in 1865 werd opgericht door William Booth in Londen. Oorspronkelijk begonnen als evangelisatiebeweging onder de armsten, ontwikkelde het zich tot een organisatie die evangelisatie combineert met maatschappelijk werk. De organisatiestructuur van het Leger des Heils is uniek in de kerkelijke wereld: het is opgezet als een quasi-militaire organisatie met rangen (soldaat, officier, majoor, kolonel, generaal), uniformen en een eigen vlag. De internationale leider draagt de titel 'Generaal'. In Nederland wordt het Leger geleid door een Territoriaal Commandant. De erediensten, 'samenkomsten' genoemd, zijn informeel en toegankelijk. Er wordt veel gezongen, vaak begeleid door een brassband. De preek is gericht op praktische toepassing van het geloof. Het Leger des Heils kent geen sacramenten in de traditionele zin — er wordt niet gedoopt en geen avondmaal gevierd. Dit is een bewuste theologische keuze: men gelooft dat Gods genade niet afhankelijk is van uiterlijke rituelen. In Nederland is het Leger des Heils vooral bekend vanwege zijn maatschappelijk werk: opvang voor dak- en thuislozen, verslavingszorg, jeugdhulp, kringloopwinkels en noodhulp. Dit diaconale werk is onlosmakelijk verbonden met de geestelijke missie. Het Leger des Heils heeft in Nederland circa 80 corps (gemeenten) en talloze maatschappelijke voorzieningen. De kerkelijke en de maatschappelijke tak werken nauw samen onder het motto 'Soep, zeep en zielenheil'.